|
Parę słów o tym jak prawidłowo dokarmiać ptaki. |
|
|
|
|
Wpisał: Anita Zielonkaweterynarz
|
Wiele osób dokarmia ptaki oferując im, mimo najlepszych chęci, pokarmy mało pożywne, szkodliwe lub wręcz trujące.
Dokarmianie powinno odbywać się tylko zimą, gdyż całoroczne podawanie pokarmu przynosi ptakom więcej strat niż korzyści. Celem dokarmiania jest jedynie danie ptakom wsparcia w okresie mrozów i obfitych opadów śniegu. Większość dokarmianych ptaków to gatunki pospolite, które doskonale radzą sobie i bez naszej pomocy. Zbyt mocno przyzwyczajając je do niej nie tylko oduczamy ptaki naturalnych dla nich sposobów zdobywania pożywienia, ale wabiąc je w jedno miejsce możemy przyczynić się do łatwiejszego przenoszenia chorób, a także wystawiamy je na żer drapieżnikom.
Miejsce dokarmiania ptaków jest niemal całkowicie dowolne, ale należy zwrócić uwagę, aby było ono zaciszne i odsłonięte od wiatru. Nie może też być przestrzenią zamkniętą – ptaki unikają jej ze względu na trudność ucieczki w razie zagrożenia.
Dokarmiając ptaki koło domu wybieramy miejsce zaciszne i zabezpieczające ptaki przed drapieżnikami (koty, drapieżne ptaki). Miejsca z gruntu niewłaściwe to przeszklone tarasy i werandy. Ptaki spłoszone rozbijają się o szyby, a drapieżniki szybko uczą się to wykorzystywać.
Miejscem bardzo dobrym są okienne parapety. Karmnik w takim miejscu jest łatwy do czyszczenia i zaopatrywania w pokarm, a bliskość szyby uniemożliwia ptakom nabranie dużej prędkości przed uderzeniem w nią w przypadku spłoszenia. Dodatkowym walorem takiej lokalizacji jest łatwość obserwowania ptaków.
Duża niedogodność takiej lokalizacji to zanieczyszczanie, przez ptaki, parapetów sąsiadów z niższych pięter, dlatego decydując się na karmnik w takim miejscu należy się upewnić, że nie zostaniemy zmuszeni do usunięcia go po tym jak ptaki się już do niego przyzwyczają.
Konstrukcja karmnika powinna zapewnić daszek oraz osłonę przed zachodnim i północnym wiatrem, a także swobodną drogę przylotu oraz ucieczki.
Wybór pokarmu nie jest już tak oczywisty. Musi on być odpowiedniego rodzaju i jakości. Nie bez znaczenia jest też sposób w jaki go oferujemy.
Np. dla kaczek i gołębi doskonałą karmą jest czerstwe pieczywo. Musi ono jednak właściwej jakości, tzn. w żadnym razie nie może ono być spleśniałe, a ponadto należy je pokroić w kostkę o boku długości około 1 cm. Są to ważne warunki. Pleśń może powodować dolegliwości przewodu pokarmowego. Natomiast chleb w większych kawałkach nie tylko sprawia trudności w połknięciu. Często leżąc w postaci bochenka jest niemożliwy do natychmiastowego zjedzenia a leżąc zbyt długo nie tylko pleśnieje ale też powoduje walki między ptakami.
Przy temperaturze powyżej zera większość ptaków nie ma problemów ze zdobyciem naturalnego pożywienia. Jedynie sierpówki, wróble i miejskie gołębie są przez cały rok skazane na pokarmy pochodzące od ludzi. Powinny one dostawać suche ziarno (pszenicę, proso, kasze) w karmnikach zabezpieczonych przed opadami atmosferycznymi.
Karmiąc ptaki łownie (kuropatwy, bażanty) należy porozumieć się z miejscowym kołem łowieckim. W przeciwnym wypadku można się narazić na oskarżenie o kłusownictwo!
Odpowiedni dla nich pokarm to ziarna zbóż i grube kasze.
Sikorkom poza słoniną możemy wyłożyć nasiona słonecznika (w łupinach lub łuskane) i konopie. Słonina musi być surowa, bez przypraw i nie może wisieć dłużej niż 3-4 tygodnie. Przy dodatnich temperaturach należy ją zdjąć, aby nie jełczała.
Dla wróbli i mazurków należy przygotować proso, drobne kasze i łuskany słonecznik.
Sierpówki, gołębie, kawki i gawrony posilą się grubymi kaszami, pszenicą, chlebem przygotowanym zgodnie z opisem powyżej.
Trznadlom nasypmy do karmnika prosa, łuskanego owsa, owsianych płatków. Kosy i kwiczoły można dokarmiać pokrojonymi rodzynkami, daktylami, morelami lub po prostu kawałkami jabłka (jeśli mróz nie jest zbyt mocny).
opracowano na podstawie książki "Pomagamy ptakom" Andrzeja Kruszewicza. Wyd.: Multico. 2005.
do dyskusji na ten i inne tematy zapraszamy na łamach naszego forum
|
